Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Update

07 maart 2014
Karlijn is vandaag alweer 12 dagen oud. Tijd voor mama om weer eens een stukje te schrijven.
 
Laten we bij het begin beginnen. De bevalling. Het is allemaal prima verlopen. Er waren wat spannende en pittige momenten, maar achteraf mag ik zeker niet klagen. Wel vind ik een ingeleide bevalling erg "nep". Al het spontane, natuurlijke is er vanaf. Door alle draden waar je aan ligt, kun je niet eens je bed uit. De houdingen die ik bij de yoga had geleerd om de weeën op te kunnen vangen, kwamen daardoor niet echt van pas. Jammer. Maar opzich is alles prima verlopen.

Het begon met het breken van de vliezen. Omdat Karlijn naar boven zwom, durfde de verloskundige de vliezen niet te breken. Het gevaar was dat de navelstreng tussen hoofje en uitgang zou komen. Dan zou de baby geen zuurstof meer krijgen en zou er een speod keizersnede volgen. De gynaecoloog kam erbij en alles werd klaar gemaakt om, indien nodig, snel naar de operatiekamer te kunnen gaan. Zover kwam het niet. Het lukte de gynaecoloog om de vliezen te breken. De verloskundige hield Karlijn op haar plek. Gelukkig goed gegaan.
 
Daarna werd het infuus aangesloten. Dat spult moet de weeën opwekken. Het werkte best snel. Elke 20 minuten werd het hoger gezet. Het ging lange tijd goed. Om 9.30 uur  begonnen en om 13.00 uur vier centimeter ontsluiting. Vanaf toen begon het pittiger te worden. De weeën kwamen sneller en sneller. Om 15.00 uur vond ik eht niet leuk meer. Zeker niet toen ik hoorde dat ik pas 5 centimeter ontsluiting had. Ik heb toen om pijnstilling gevraagd. Ik kreeg meteen een pompje. Nou ja, ook dat moest eerst weer aangesloten worden. Bij een wee kon ik op het knopje drukken en kwam er via het infuus iets tegen de pijn. Dit werkte super. Ik voelde het nog wel, maar veel minder hevig. Na drie kwartier hielp het niet echt meer. En wat bleek, ik had volledige ontsluiting. 20 minuten later was ons meisje er. Wat een mooi moment!
 
Ze was zo mooi en zo klein. Ze bleek ook “maar” 3080 gram te wegen. Nooit gedacht da tik zo’n kleintje zou krijgen. Zeker niet met mijn zwangerschapsdiabetes. Ik was meteen trots dat ik me zo goed aan het dieet had gehouden.
 
Met Karlijn ging alles meteen goed. Ze dronk goed aan de borst. Dat dachten we in elk geval. Maar op woensdag bleek bij het wegen dat ze niet genoeg was aangekomen. Vanaf toen heeft ze bijvoeding gehad.
 
Mijn bloeddruk steeg i.p.v. dat hij zakte. Daarom moest ik een dagje langer in het ziekenhuis blijven. Dat was wel een domper. Niet voor mij, maar vooral voor Stijn. Ik vond het voor hem zo zielig. Maar hij heeft het goed gedaan met opa Nico en oma Nelly. Zij zijn al die dagen bij ons in huis gebleven. Fijn was het dat papa in het ziekenhuis kon blijven. Wat een verschil met vier jaar geleden. In het nieuwe ziekenhuis had ik een mooie eigen kamer met badkamer. Voor papa was er een slaapbank. Ideaal!
 
Op donderdag, op Karlijns vierde dag, mochten we naar huis. Heerlijk! Kraamverzorgster Jacqueline kwam. Maar de dag erna was ze ziek en dus kwam Bianca.
 
Karlijn deed het goed, maar kwam nog steeds niet genoeg aan. Door te gaan kolven bleek dat ik wat weinig voeding had. De beslissing om te stoppen met de borstvoeding was snel gemaakt. Wel jammer hoor, want Karlijn en ik vonden het aan de borst drinken heerlijk. Maar de fles heeft ook zo zijn voordelen. En dubbelop voeden is niet wat ik wil. Dus nu krijgt ze de fles en omdat ik nog aan het afbouwen ben, kan ze af en toe nog aan de borst. Daar genieten we allebei nog van.
 
Karlijn slaapt goed. Ook ’s nachts gaat het best aardig. Ze slaapt dan geregeld zo’n vier uur achter elkaar. Natuurlijk gaat het de ene keer beter dan de andere, maar ze doet het prima.
 
Mijn bloeddruk blijft hoog. Dat houdt de huisarts nu onder controle.
 
Maandag, toen was Karlijn precies een week oud, zijn ze van het consultatiebureau geweest voor de hielprik en de gehoortest. Karlijns oortjes zijn goed. En de hielprik doorstond ze dapper en stoer. Niet gehuild. Een klein geluidje gemaakt, verder niks.
 
Ook op maandag hebben we afscheid genomen van Bianca. Vanaf toen doen we het lekker zelf en dat gaat goed.
 
Gisteren is Karlijn een keer extra gewogen. Ze weegt nu 3100 gram. Daarmee zit ze boven haar geboortegewicht. De flesvoeding heeft haar gelukkig goed gedaan.
 
Omdat Karlijn het zo goed doet, mag ze nu naar buiten. Daarom hebben wij vandaag samen Stijn opgehaald bij Peuter Pallas. Karlijn heerlijk in de draagzak. Het was heerlijk om buiten te zijn met haar. Zij lag lekker te slapen.
 
De kraamweek is voorbij en wij pakken langzaam de draad van het normale leven weer op. Het is nog even zoeken naar het ritme voor ons viertjes, maar dat gaat helemaal goed komen. We zijn vooral nog aan het genieten van ons mooie gezinnetje.

Karlijn is geboren!

24 februari 2014
Een heel bijzondere dag: maandag 24 februari 2014. In de ochtend werden we door opa en oma De Corti naar het ziekenhuis gebracht. Daar aangekomen werd bepaald dat de tijd rijp was om Karlijn op onze wereld te verwelkomen; de geboorte werd ingeleid.

Na een pittige bevalling was om 16.23 uur de geboorte van Karlijn Arntz een feit. Wat een genot! Karlijn kwam in blakende gezondheid ter wereld. Als eerste bezoeker meldde grote broer Stijn zich. Hij was er helemaal beduusd van!

Omdat Maud hoge bloeddruk bleef houden, moesten Karlijn en Maud tot en met donderdag 28 februari ter controle in het ziekenhuis doorbrengen.

Na terugkomst thuis zijn we op zoek naar een nieuw ritme met zijn vieren. We worden daarbij ondersteund door kraamhulp Bianca. De eerste kraamvisites zijn geweest; vam de beide opa en oma's en van Jolanda en Renske. En er zullen de komende tijd nog heel wat beschuit met muisjes volgen. Meer daarover binnenkort op deze site als Maud de pen weer overneemt van de trotse papa!
 

Controle

21 februari 2014
Vanmorgen mocht ik me melden bij gynaecoloog dr. Van Vliet. Ik kende hem uit minder goede tijden. Bij twee van mijn miskramen heb ik hem gezien. Aardige man.
 
Mijn bloeddruk was met 145/95 helaas niet gezakt. Maar gelukkig ook niet verder gestegen. Wel reden om het goed in de gaten te blijven houden. Daarom mag ik maandag weer terugkomen. Dan wordt er verder gekeken hoe en wat. Maar heel lang gaat het denk ik niet meer duren. Wordt vervolgd……..

Controle

19 februari 2014
Omdat zondag nog alles goed was, ging ik er vanuit dat dat nog steeds zo zou zijn. Maar het liep een klein beetje anders.
 
Eerst weer langs het lab voor bloed en urine. Erg druk daar. Ik was daarom maar net op tijd op de poli.
 
De assistente heeft mijn bloeddruk weer opgemeten. Die bleek gestegen te zijn naar 140/100. Oeps.
 
Ik kon meteen door naar verloskundige Margot. Zij wilde de bloeddruk nog eens meten. Toen was het 140/95. Nog altijd hoger dan de vorige keren, maar al weer iets lager dan een kwartiertje eerder.
 
Margot wilde de urine- en bloeduitslagen afwachten en daarna in overleg met de gynaecoloog beslissten wat te doen. Ze zou me later op de dag bellen.
 
Natuurlijk heeft ze ook nog aan mijn buik gevoeld. Dat is allemaal prima. Mooi volgroeid kindje dat ligt ingedaald. De hartslag was ook weer keurig.
 
Margot wilde voor de zekerheid alvast even inwendig onderzoek doen om te kijken of ik eventueel al inleidbaar ben. De baarmoedermond bleek al wel een klein beetje rijp te zijn, maar nog niet genoeg om de vliezen te kunnen breken of om met weeënopwekkers te beginnen.
 
Aan het eind van de middag belde Margot me op. Ze had met de gynaecoloog overleegd. Hij vond het tijd om de medicatie te verhogen. Vanaf nu moet ik dus 3 keer per dag 2 tabletjes slikken. Vrijdag moet ik terugkomen bij de gynaecoloog. Dan moet de bloeddruk gezakt zijn. Zo niet, dan wordt er een plan gemaakt om de bevalling te starten. Het wordt dus spannend!

Avondje ziekenhuis

16 februari 2014
Deze zondagavond had ik me voorgenomen om lekker op de bank door te brengen. Maar het liep even anders. Het werd een avondje ziekenhuis.
 
Al het hele weekend had ik last van mijn rug. Een soort zeurende pijn bovenin. Af en toen werd die pijn erger en trok het naar mijn bovenbuik. In het ziekenhuis benadrukken ze elke keer dat ik bij bepaalde klachten meteen moet bellen. En pijn in bovenrug en –buik hoort daar ook bij. Na even twijfelen toch maar gebeld. En wat ik al verwachtte, gebeurde. Ik mocht meteen komen.
 
Snel de buren Willem en Joke gebeld om bij Stijn te blijven. Ook opa Geert en oma Thea opgetrommeld om de buurtjes af te lossen. Willem was zo aardig om ons naar het ziekenhuis te brengen.
 
Om half 6 lag ik aan het ctg-apparaat. Er werd dus een hardfilmpje van de baby gemaakt. Ik hoorde het hartje mooi kloppen en was eigenlijk meteen gerustgesteld. Zeker toen mijn bloeddruk nog altijd 140/90 bleek te zijn. Die was dus niet gestegen.
 
Mama aan ctg
 
Ik moest urine inleveren en er werd bloed geprikt. De uitslag kwam rond 7 uur. Urine en bloed zagen er goed uit. Geen sprake dus van zwangerschapsvergiftiging. Want dat is waar men bang voor is bij hoge bloeddruk en met deze klachten.
 
Voor de zekerheid werd er nog een echo gemaakt. Er werd vooral gekeken naar de hoeveelheid vruchtwater. Dat was prima. En dus kon om half 8 opa Geert ons weer komen ophalen.
 
Waar die pijn vandaan kwam? Geen idee. Gelukkig is er niks aan de hand. Woensdag mag ik weer gewoon op controle komen. En dan zien we wel weer verder.

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.